پرسش و پاسخ علمی

پرسش

  • دلخوری

    سلام به همتون امیدوارم حالتون خوب باشه،واقعا نمیخواستم این متن رو بنویسم ولی هر کاری کردم نتونستم جلوی خودم رو بگیرم باید یه ذره درد دل میکردم.شاید طولانی باشه ولی به خوندنش میرزه. (روز تولد حکيم جرجاني است و روز آزمايشگاه است. به احتمال قريب به يقين بيشتر مردم چنين روزي و چنين نامي را نشنيدن. من خود يک آزمايشگاهي هستم، به همين دليل مناسبت اين روز را مي دانم. در جامعه هر قشري روزي به نام خود دارند. اما مي بينيم که برخي روزها داراي بعد اجتماعي بسيار است و در رسانه ها با سروصداي زياد از آن ياد مي شود. اما برخي ديگر که ما هم جزء آن دسته هستيم، بي هيچ سروصدايي روزمان برگزار مي شود. آنقدر روز آزمايشگاه مظلومانه برگزار مي شود که حتي رئيس و معاونان بيمارستان هم قدم رنجه نمي کنند تا تبريک و خسته نباشيدي ناچيز تقديم آنها کنند. اين در حالي است که روز پرستار، پزشک، معلم و غيره با تبليغات فراوان برگزار شده و در آن روز که با جشن مفصل همراه است به تمام اشخاص مزبور هديه، پاداش و هر چيز ديگر که بناميم پرداخت مي شود. گاهی موقع سخنراني از آزمايشگاه با عنوان قلب تپنده يک بيمارستان ياد مي شود، اما در عمل با کمترين امکانات روبه رو بوده و هميشه باانتقادات فراوان مواجه است. کار در آزمايشگاه به شدت وابسته به مواد، وسايل و دستگاه است؛ و اين در حالي است که کمترين امکانات به آزمايشگاه تعلق مي گيرد و در عوض توقع جوابهاي سريع و دقيق دارند. برخي از افراد شاغل در اين بخش برخورد مستقيم با سوشهاي ميکروبي و ويروسي و نيز نمونه هاي بيماران مثبت دارند، به طوريکه حتي برخي پزشکان به خود جرات نزديک شدن به محل کار ما را نمي دهند. در عوض با امکانات کم، اغلب با شرايط شغلي ناپايدار(طرحي، شرکتي و...) مشغول کاریم ؛ و در صورت احتمال مبتلا شدن به بيماري موقعيت مناسبي براي حمايت جدي از ما متصور نيست) الان بعضیا شاید بگن این حرفا درست نیست باید تلاش کنیم واسه بالا کشیدن رشتمون ولی میخوام بگم که رشته ما بالا هست فقط دیگران قدرشو نمیدونن. و میخوام بگم آخه اعتراضمون رو پیشه کی ببریم وقتی از وزیر بهداشت در مورد وضعیت سختیه کار آزمایشگاه میپرسن،برمیگرده میپرسه مگه آزمایشگاهی هم شیفت شب میدن؟؟؟؟؟دیگه از بقیه چه انتظاری میره

    پاسخ به این پرسش

پاسخ های ارسالی برای این پرسش

  • درود

    دوست عزيزم من هم هر وقت به رشتمون فكر مي كنم واقعا ناراحت مي شم. متاسفانه اينو بايد بگم كه مسوولين آزمايشگاه ها (پاتولوژيست ها و دكترا ها) از ضرر ما سود مي برند! هرچند كه ما آزمايشگاهي ها خودمون هم به خودمون داريم ظلم مي كنيم! كافيه كه يكي از خود ما توي يك آزمايشگاه جانشين يك پاتولوژيست يا دكتراي علوم آز شويم اونوقت به هيچ كدوم از هم رشته اي هاي خودمون رحم نمي كنيم. متاسفانه بايد بگم كه ما بردگان مدرن و كارگران سفيدپوش هستيم! به اميد روزي كه آزاد شويم!!!!!!!!!

    ۱۳۹۲ پنج شنبه ۲۹ فروردين | 7 | oloom_az

    2 1
  • تشکر

    از شما دوستان بابت حرفاتون ممنون و واقعا مشکل اصلی اینه که هیچ راه حلی نیست.اگرم باشه دسته اون بالایاست که اوناهم گوششون بدهکار این حرفا نیست

    ۱۳۹۲ پنج شنبه ۲۹ فروردين | 6 | arad0661

    2 0
  • همت می خواهد

    سلام دوست من ، از احساس مسولیتی که در خود میبینید از شما تشکر می کنیم. هر رشته ای را باید نمایندگان آن رشته در دانشگاه ها و وزارت بهداشت به جامعه بشناسانند. برای مثال رشته پزشکی یا پرستاری با وجود نظام پزشکی و پرستاری است که به شناسایی شده است. در حال حاضر چیزی که به عنوان علوم آزمایشگاهی در کشور ما وجود دارد متولی ندارد. این رشته را کاردان ها و کارشناسان این رشته تشکیل می دهند که دستشان از همه جا کوتاه است. ما نباید از همکاران آسیب شناس یا دکتری های حرفه ای علوم آزمایشگاهی و حتی از Ph.D های رشته های خودمان توقع کمکی در این زمینه داشته باشیم زیرا آنها برای خود دارای صنف می باشند و کلا کار و سیستمشان از برنامه کاردان و کارشناس و ارشد ها جداست و در نهایت دفاع از حق کاردان و کارشناس را جزو کارهایشان نمی دانند و البته نفعی هم به حالشان ندارد که بخواهند در این زمینه کاری کنند و البته وقت این کارها را هم ندارند. ما برای اینکه بتواینم به کشورمان معرفی بشویم باید ابتدا جامعه ای یکپارچه از کاردان و کارشناس آزمایشگاه در کشور تاسیس نماییم. سپس پس از ایجاد این تشکل منظم اقدام به ایجاد نظامی برای خود نماییم و نماینده هایی با مدرک کاردانی و کارشناسی در وزارتخانه داشته باشیم تا از حق و حقوقمان در وزارت خانه دفاع نموده و این رشته را به همه بشناسانند. نقش کاردان ها و کاشناسان فعال در این زمینه بیشتر احساس می شود. در این راه نباید چشم امید به مدارک بالاتر داد زیرا یا بیسشان علوم آزمایشگاهی نبوده و مشکلات آزمایشگاه را به عنوان یک کاردان یا کارشناس حس نکرده اند و یا اینکه گرفتاری های روزمره فرصتی برای حمایت از قشری که روزی جزو آن بوده اند برای آنها باقی نمی گذارد. امیدوارم هرچه زودتر این روزهای سخت برای رشته مان بگذرد و روزی بیاید که میخواهیم. موفق باشید

    ۱۳۹۲ چهارشنبه ۲۸ فروردين | 6 | dorostkar

    1 0
  • مشکلات

    سلام دکتر حرف شما درست و تمام اون مشکلاتی که گفتید هست،از جمله:وضعیت شغلی نامشخص،حقوق و امکانات پایین،خطرات بالا، . . ..ولی گذشته از همه این حرفای به قوله شما دبیرستانی ما چرا نباید نظام قدرتمندی داشته باشیم که ازمون حمایت کنه؟که هرچیزی میشه ننداز گردن آزمایشگاهی،چرا دیوار ما از همه کوتاه تره؟چرا ما همیشه باید زیر دسته دیگران کار کنیم؟اصلآ چرااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا دکترای آزمایشکاه رو برداشتن؟واسه اینکه حرفی واسه گفتن نداشته باشیم؟که پاتولوژیستا همه کاره باشن؟که ما همیشه زیر دستشون باشیم؟آره مشکل اینه که ما میخوام واسه خودمون کار کنیم و سروکارمون از بالا تا پایین مسولا با هم رشته های خودمون باشه.این خیلی خواسته زیادیه؟آخه این کار کجاش بودجه هنگوفت نیاز داره؟ شمای که مشکلاتو خواسته بودید حالا راه حل رو بفرمایید؟

    ۱۳۹۲ شنبه ۳۱ فروردين | 5 | arad0661

    2 0
  • درست میشه ان شالله

    سلام از صمیم قلب آرزو می کنم ی روز خوب بیاد که ما همه به حقمون برسیم و برای ساخت جامعه ی آزمایشگاه یکی خشت بزاره دیگری سیمان!!!! البته من هنوز وارد سختی کار نشدم اما تا همین جا فهمیدم چقدر همه ی شما همکارهای آینده نازنین هستید خوش به حال مردم که شما کاردان ها و کارشناس ها رو دارن . واقعا خسته نباشید

    ۱۳۹۲ جمعه ۳۰ فروردين | 5 | vesali

    1 0
  • سلام

    همکار گرامی !. به باور من اگر میخواهید چیزی را بدست آورید در قدم اول باید بدانید چه چیزی میخواهید و راه بدست آوردن آن چیست از این رو بهتر است از کلی گوی و شعار زدگی و سخنانی که برداشتهای شخصی خودمان است نه واقعیت های اثبات شده بپرهیزیم چرا که اینگونه سخنان باعث گم شدن هدف اصلی ، تشتت آرا و ایجاد بحث های فرسایشی خواهد شد که نه تنها برای نائل شدن به هدف کمکی نمی کند بلکه باعثایجاد موانع نیز در حصول به آن خواهد شد. مشکل اساسی ما این است که ما خودمان اولویت ها اصلی را برای خودمان تعریف نکرده ایم مثلا فکر نمیکنم تبریک نگفتن روسا و مسئولین جزو اولویت های کاردانان وکارشناسان آزمایشگاهی باشد پس نیازی هم نیست که آن را مطرح کنیم تا در ذهن مسئولین سطح خواسته های خود را به سطح دبیرستان تنزل دهیم بهتر است هنگامی که با مسئولین مواجه میشویم دقیقا مشکلات اساسی را به همراه با راه حل های منطقی خودمان ارائه دهیم .دوم اینکه همه مزایا را به یکباره و با هم نخواهیم چون مسئولین را با توجه به محدودیت های بودجه و اختیارات وادار به پاسخ منفی می کنیم .سوم اینکه دلیلی ندارد که به اقشار دیگر بپردازیم چه پرستار چه پاتولوژیست چه دکتری و به شکل بدبینانه ای آنها را مخالف خود بدانیم مثلا بگویم مسئولین فنی آزمایشگاه در صدد تضیع حقوق کاردانان و کارشناسان هستند . شاید برخی اینگونه باشد اما طرح این موضوع چه کمکی میکند؟ ایا باعث خواهد شد که مثلا آقا یا خانم دکتر پاتولوژیست یا دکتری وجدان درد گرفته قدمی بردارند ؟ نه اینگونه نخواهد بود بلکه بلعکس بسادگی حمایت های آنها را ازدست میدهید و برخی دیگر از مسئولین فنی آزمایشگاه را که میتوانند به لحاظ مدیریتی به ما در رسیدن اهداف خود کمک کنند از خود میرانیم و در مقابل خود قرار میدهیم سخن به درازا کشید اما خلاصه سخنان من این است که به جای اینکه به شکل بدبینانه ای مشکل را در سنگ اندازی دیگران ببینیم با اراده قوی دید مثبت ابتدا به طرح مشکلات اصلی صنف آزمایشگاه پرداخته و سپس راه حل های منطقی و واقعی ارائه داده و در نهایت پیگیر آن باشیم به موازات آن میتوان با روابط عمومی بالا اقشار دیگرآزمایشگاهی و غیر آزمایشگاهی در تمام سطوح را همراه خود کنیم ودید مثبت آنها را با خود به همراه داشته باشیم پس حالا برای شروع دوستان بگویند مهمترین مشکل پرسنل آزمایشگاه چیست مشکلی که همه چه کارشناس چه کاردانو در همه جا چه در شما ل چه در جنوب با آن مواجه هستند و مسئولین به آن توجه ندارند چیست؟ تبریک نگفتن روز ازمایشگاه ، خطرات شغلی ، نداشتن امکانات ، مبهم بودن وضعیت استخدامی ، کم بودن حقوق و مزایا ، نداشتن آینده تحصیلی ، ....... ؟؟؟؟

    ۱۳۹۲ شنبه ۳۱ فروردين | 4 | dr.moghaddam

    2 0