,هورمونی,الایزا,کیت,آزمایشگاه,فاسکو
 
 
0 نظرات  چرا دندانهایمان زرد میشوند؟
  تاریخ : ۱۳۹۱ چهارشنبه ۲۹ آذر  [21:7]  

 


 

با ایجاد چند تغییر ساده در شیوه زندگی‌تان می‌توانید از بد رنگی دندان‌ها جلوگیری کنید؛ به عنوان مثال اگر خیلی قهوه می‌نوشید یا سیگار می‌کشید، مقدار آن را خیلی کم یا حتی قطع کنید. دلایل مختلفی برای بد رنگ شدن دندان‌ها وجود دارند.

1 - مواد خوراکی و آشامیدنی : قهوه، چای، نوشابه‌ها، برخی آب‌میوه‌ها و آب سبزیجات ( مثل آب سیب و آب گوجه فرنگی ) می‌توانند باعث لکه‌دار شدن دندان‌ها شوند.

2 - مصرف تنباکو : کشیدن سیگار یا جویدن تنباکو می‌تواند دندان‌ها را لکه‌دار کند.

3 -
تمیز نگه نداشتن دندان‌ها : مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به طور منظم می‌تواند پلاک دندان و مواد ایجاد کننده لکه دندانی مثل قهوه و تنباکو را از بین ببرد و از تغییر رنگ دندان‌ها جلوگیری کند؛ برخی مواد مورد استفاده در دندانپزشکی مثل مواد پرکننده دندان و خصوصاً مواد حاوی سولفید نقره باعث ایجاد رنگ خاکستری مایل به سیاه در دندان‌ها می‌شوند.

4 - بیماری‌ها : بیماری‌های مختلفی می‌توانند روی مینا (سطح سفت روی دندان) و عاج دندان (ماده زیر مینای دندان) تأثیر بگذارند و باعث تغییر رنگ دندان‌ها شوند؛ برخی روش‌های درمانی نیز می‌توانند روی رنگ دندان مؤثر باشند؛ به عنوان مثال رادیوتراپی (اشعه درمانی) گردن و سر و نیز شیمی درمانی می‌توانند باعث بد رنگ شدن دندان‌ها شوند.
به علاوه ابتلا به برخی عفونت‌ها در مادران باردار می‌تواند با تأثیر بر روی رشد مینای دندان جنین، باعث تغییر رنگ دندان‌ها در نوزاد شود.

5 - داروها : دادن داروی آنتی بیوتیک تتراسایکلین و دوکسی سایکلین به کودکان زیر سن 8 سال که هنوز دندان‌هایشان در حال رشد است، باعث تغییر رنگ دندان‌ها می‌شود.
استفاده از دهان‌شویه‌های حاوی کلرهگزیدین و ستیل پیریدینیوم کلراید باعث ایجاد لکه دندانی می‌شود؛ آنتی‌هیستامین‌ها (مثل بنادریل)، داروهای ضد روان‌پریشی و داروهای فشار خون بالا نیز می‌توانند باعث تغییر رنگ دندان‌ها شوند.

6 - مواد دندانپزشکی : برخی مواد مورد استفاده در دندانپزشکی مثل مواد پرکننده دندان و خصوصاً مواد حاوی سولفید نقره باعث ایجاد رنگ خاکستری مایل به سیاه در دندان‌ها می‌شوند.

7 - افزایش سن : با افزایش سن، لایه بیرونی مینای دندان کم کم ساییده می‌شود و رنگ زرد طبیعی عاج دندان را آشکار می‌کند. ( عاج در زیر مینای دندان است )

8 - ارث و ژنتیک : برخی افراد به طور ژنتیکی، دندان‌های روشن‌تر و یا تیره‌تری نسبت به بقیه دارند.

9 - عوامل محیطی : استفاده زیاد از فلوراید باعث تغییر رنگ دندان‌ها می‌شود؛ این فلوراید اضافی می‌تواند از طریق منابع طبیعی ( مثل آب آشامیدنی با فلوراید زیاد ) یا دهان‌شویه، خمیردندان، فلوراید درمانی در کودکان یا مصرف مکمل آن به بدن وارد شود.

10 - آسیب و صدمات : به عنوان مثال آسیب ناشی از افتادن در کودکان و ضربه به دندان، می‌تواند تشکیل مینای دندان را مختل کند؛ زیرا دندان‌های کودکان هنوز در حال رشد هستند؛ همچنین آسیب‌ها و صدمات می‌تواند باعث تغییر رنگ دندان‌ها در بزرگسالان شود.

چطور از تغییر رنگ دندان‌ها جلوگیری کنیم؟
با ایجاد چند تغییر ساده در شیوه زندگی‌تان می‌توانید از بد رنگی دندان‌ها جلوگیری کنید به عنوان مثال اگر خیلی قهوه می‌نوشید یا سیگار می‌کشید، مقدار آن را خیلی کم و یا حتی قطع کنید؛ همچنین به طور منظم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا دندان‌هایتان تمیز بماند و هر 6 ماه یکبار به بهداشت کار دهان و دندان مراجعه کنید تا دندان‌هایتان را تمیز کند.

اگر دندان‌های شما بدون هیچ دلیل مشخصی تغییر رنگ داده‌اند و همچنین علائم دیگری نیز ظاهر شده‌اند به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسب را توصیه کند.

چه روش‌هایی برای سفید کردن دندان‌ها وجود دارد؟
روش سفید کردن دندان‌ها، بسته به علت تغییر رنگ آنها مختلف هستند و می‌توانند شامل موارد زیر باشند :

1 - یادگیری روش صحیح مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از یک دندانپزشک.

2 - پرهیز از مصرف مواد غذایی و نوشیدنی‌هایی که باعث تغییر رنگ و لکه‌دار شدن دندان‌ها می‌شوند.

3 - باندینگ دندان ( پیوند دندان )

4 - روکش کردن دندان

5 - استفاده از مواد سفیدکننده دندان با تجویز دندانپزشک

6 - استفاده از روش‌های سفید کردن دندان در دندانپزشکی

7 - استفاده از مواد سفیدکننده دندان که نیاز به نسخه دندانپزشک ندارند.


 

 




0 نظرات  گونه ای کپک که از قرص آرام بخش لذت می برد!
  تاریخ : ۱۳۹۱ جمعه ۱۰ آذر  [8:51]  

یک گونه موجود ساده موسوم به کپک لجن که در محاسبات غیرمتعارف مورد استفاده قرار می گیرد، به نظر می رسد که از آرامبخش ها لذت می برد!
 

به گزارش سرویس علمی خبرگزرای دانشجویان ایران (ایسنا)، این گونه قارچی که Physarum polycephalum نام دارد، در نزدیکی منابع غذایی رشد کرده و این گرایش در حل مازها و حتی تقلید درگاههای منطقی که سازه های اصلی رایانه ها به شمار می روند، مورد استفاده قرار می گیرد.

محققان انگلیسی در آزمایشات خود بر روی قارچها، آنها را معمولا با عسل و جودوسر تغذیه می کردند، اما بر اساس مقاله ای در مجله نیچر ، گیاهان و قرصهای تجاری محتوی مواد آرامبخش اثر بسیار بهتری را نشان داده اند.

قارچ لجن، گونه ای از حیات اولیه مانند آغازیان هستند. این کپک تمایل به زندگی در مناطق مرطوب داشته و از باکتری ها و سایر میکرواورگانیسم ها تغذیه می کند.

این موجود اساسا یک تک سلول است و در مراحل رشد خود به گسترش شبکه ای از لوله های مواد سلولی برای جستجوی غذا می پردازد.

این شیوه جستجو برای حل مازهای ساده استتفاده شده و در سال 2010 در مقاله ای در مجله ساینس نشان داده شد که این شیوه برای بازسازی ساختار شبکه ایمن از خطای سیستم متروی توکیو مورد استفاده قرار گرفته است.

به گفته این محققان، برای برخی از وظایف، رژیم جودوسر و عسل کافی نبوده و از این رو برای انجام محاسبات پیشرفته تر از قرصها و گیاهان خوا ب آور استفاده کردند




0 نظرات  ضعف سیستم ایمنی بدن و کاهش حافظه
  تاریخ : ۱۳۹۱ جمعه ۱۰ آذر  [8:50]  

به نظر می‌ رسد سلول‌ های ایمنی و ارتباط آن‌ ها با مغز، سهم مهمی در یادگیری و حافظه دارند. شاید علت اختلال حافظه در پیری،‌ تضعیف سیستم ایمنی باشد،‌ در این صورت، می‌ توان دارویی برای افزایش حافظه ساخت. یکی از مشکلات مهم پا گذاشتن به سن،‌ اختلال در حافظه است. وقتی سن افراد بالا می ‌رود، ‌چه اتفاقی در مغزشان می‌ افتد که حافظه خود را از دست می ‌دهند؟ مطالعات جدید نشان می‌ دهند که در این زمینه هم سیستم ایمنی را می‌ توان سرزنش کرد. اگر چنین باشد،‌ آیا با تقویت سیستم ایمنی بدن می ‌توان حافظه را قوی نگه داشت؟

به گزارش نیوساینتیست، جاناتان کیپ ‌نیز، از دانشگاه ویرجینیا، از پژوهشگرانی است که فکر می ‌کند پاسخ این سوال می‌ تواند مثبت باشد. به دنبال مطالعاتی که نشان می‌ داد پاسخ ایمنی بدن می ‌تواند در ترمیم سلول‌ های عصبی کمک‌ کننده باشد،‌ کیپ ‌نیز و گروهش، گروهی موش تولید کردند که فاقد سلول ‌های سی.دی4 بودند.

سلول‌های سی.دی.4 دسته‌ ای از سلول‌ های تی و در واقع نوعی از سلول‌ های ایمنی بدن هستند. آن‌ ها متوجه شدند که این موش‌ ها در تکالیفی که نیاز به یادگیری و حافظه داشت خیلی ضعیف عمل می‌ کردند،‌ اما با تزریق سلول ‌های سی.دی4 ،‌ حافظه آن ‌ها بهتر کار می ‌کرد. به طور مشابهی، وقتی سلول‌ های سی.دی4 را در موش‌ های سالم از بین بردند، حافظه آن‌ ها مختل شد.

اما چه اتفاقی در مغز می‌ افتد؟

آزمایش‌ های بعدی نشان داد که یادگیری باعث پاسخ استرس خفیفی در مغز می ‌شود. در نتیجه این پاسخ، سلول‌ های سی.دی4 روانه غشایی می‌ شوند که مغز را احاطه می ‌کند. در آن‌ جا، آی.ال4 آزاد می ‌شود که هم پاسخ استرس را خاموش می ‌کند و هم به سلول‌ های آستروسیت پیام می ‌دهد پروتئینی آزاد کند که یادگیری را افزایش می ‌دهد.

البته هنوز به درستی روشن نیست که مطالعاتی از این قبیل بر روی حیوانات،‌ کاملا به یادگیری و حافظه انسان هم مربوط باشد،‌ اما شواهدی وجود دارند که به طور غیرمستقیم از این امر حمایت می ‌کنند.

برای مثال، بیشتر داروهای شیمی ‌درمانی،‌ سیستم ایمنی را تضعیف می ‌کنند. شاید به همین دلیل بیماران سرطانی که تحت شیمی ‌درمانی هستند،‌ اغلب نشانه‌ های اختلالی را نشان می ‌دهند که به شیمی مغزی شهرت دارد، اختلالی که در آن توانایی ‌های شناختی فرد دچار آسیب می ‌شود و حافظه هم ضعیف می ‌شود.

این سری مطالعات تازه که نشان می ‌دهند، سیستم ایمنی بسیار بیشتر از آن‌ چه تا به حال تصور می ‌شد، بر عملکرد مغز و در نتیجه رفتار و شخصیت ما موثر است

بنابراین، شاید دلیل کندی مغز در سنین بالا را هم باید در سلول ‌های ایمنی جستجو کرد. به گفته محققین، با افزایش سن، ‌اولین گروه سلولی که آسیب می‌ بیند، ‌سلول‌ های تی هستند. البته هیچکس نمی‌ گوید این تنها دلیل ابتلا به اختلالاتی مثل دمانس یا زوال عقلی است، اما می ‌تواند یکی از دلایل آن باشد.

ولی اگر واقعا سلول‌ های سیستم عصبی در حافظه انسان سهم دارند، پس آیا می توان دارویی ساخت که با آن، حافظه بهبود یابد؟

در حقیقت کیپ‌ نیز دارویی تقویت شناختی بر پایه سیستم ایمنی برای موش‌ ها ساخته و هدف کوتاه‌ مدت مطالعه خود را درمان سندرم رت اعلام کرده است. سندرم رت یک اختلال رشدی است که با مشکلات رفتاری همراه است و اخیرا مرتبط با سلول ‌های تی غیرعادی در بدن افراد، تشخیص داده شده است.

در نهایت، کیپ ‌نیز بر این باور است که این قبیل داروها، نه فقط برای بازگرداندن حافظه و توانایی‌ های شناختی افراد سالمند کاربرد دارد، که برای تقویت حافظه افراد سالم هم می ‌تواند مفید باشد.

وی در این باره می ‌گوید: "شاید اگر یک فرد خیلی تیزهوش داشته باشید، نتوانید او را تیزهوش ‌تر کنید؛ اما اگر فقط یک فرد عادی را انتخاب کنید،‌ ممکن است بتوانید حافظه او را تقویت کنید."

البته ایده بسیار جذابی است. این سری مطالعات تازه که نشان می ‌دهند، سیستم ایمنی بسیار بیشتر از آن‌ چه تا به حال تصور می ‌شد، بر عملکرد مغز و در نتیجه رفتار و شخصیت ما موثر است، دری تازه به زمینه‌ ای جدید گشوده که پر از اما و اگرهای علمی جدید است. اما پیش از به کارگیری آن‌ ها، باید به آن فکر کرد.

اگر حق با کیپ‌ نیز باشد و بتوان با تقویت سیستم ایمنی به طور خاص،‌ حافظه افراد را دستکاری کرد،‌ این کار چه عواقبی را به همراه خواهد داشت؟ پیش از انجام چنین کاری، بسیاری از مولفه‌ ها باید ارزیابی شوند.

آزمایش موفق ژن درمانی برای رفع مشكل حافظه

به گزارش بی.بی.سی دانشمندان آمریکایی از این روش برای افزایش میزان مواد شمیایی استفاده کرده اند که به افزایش ارتباط بین سلول های مغزی منجر می شود. به گزارش نشریه نیچر، این ارتباط در بیماران مبتلا به آلزایمر مختل می شود.

سازمان خیریه ای که به انجام تحقیقات در مورد آلزایمر کمک می کند، اعلام کرده است که در این مطالعه، روشی برای جلوگیری از کاهش مخابره پیام الکتریکی بین سلول های عصبی مغز ارایه شده است. افزایش جمعیت مسن در بسیاری از کشورهای جهان سبب رشد شیوع بیماری آلزایمر و دیگر انواع دیمنشیا یا زوال عقل، شده است.

محققان موسسه بیماری مغز و اعصاب گلدستون در سانفرانسیسکو می گویند، افزایش این ماده شیمیایی مغز که یک پروتئینی در غشاء سلول های عصبی به نام EphB2 است، می تواند از وخامت این بیماری بکاهد و حتی از بروز بدترین اثرات آن جلوگیری کند.

نتایج این تحقیق نشان می دهد که این ماده شیمیایی نقش مهمی در حفظ حافظه دارد که در بیماران مبتلا به آلزایمر از بین می رود.یکی از مهم ترین مشخصاتی که در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر دیده می شود، ساخت پلاک هایی از توده های یک ماده پروتئینی سمی به نام امیلوید است. ادامه تجمع این توده ها به مرگ سلول های مغز منجر می شود.

به نظر می رسد از دیگر مشخصات امیلویدها توانایی آن ها برای وصل شدن به EphB2 ها است که منجر به کاهش میزان این پروتئین در مغز می شود.این موضوع تا حدودی عوارض این بیماری را بر روی حافظه توضیح می دهد. در جریان این پژوهش میزان EphB2 در مغز موش ها تغییر داده شد؛ کاهش این پروتئین در موش های سالم، عوارض از دست دادن حافظه، شبیه به آن چه در آلزایمر رخ می دهد را ایجاد کرد و افزایش این پروتئین در موش های مبتلا به آلزایمر منجر به کاهش عوارض مربوط به کمبود حافظه شد.

دکتر لنارت موک فردی که این مطالعات را رهبری کرده است، می گوید، تیم تحقیقاتی او از دستیابی به این نتیجه هیجان زده شده است. با این حال، محققان بریتانیایی می گویند، یافته این تحقیق با این که جالب است، اما پاسخی قطعی برای درمان بیماری آلزایمر نیست.




0 نظرات  ازمایش قند خون
  تاریخ : ۱۳۹۱ جمعه ۱۰ آذر  [8:39]  

آزمايش قندخون چراقند خون را آزمايش مي كنيم؟ براي اينكه بدانيم آيا ميزان قند خون در محدوده طبيعي قرار دارد يا خيراين آزمايش انجام مي شود. براي تشخيص ، غربالگري يا كنترل ديابت وهمچنين براي تشخيص هيپوگليسمي مي باشد. نمونه مورد نيازچيست؟ نمونه خون وريدي كه معمولا از دست گرفته مي شود. آيا قبل ازنمونه گيري احتياج به آمادگي خاصي است؟ اگر هدف از انجام آزمايش ،غربالگري است توصيه مي شود كه فرد ناشتا بوده و تا 8 ساعت قبل از آزمايش قندخون چيزي نخورده و نياشاميده باشد.براي افراد مبتلا به ديابت معمولاًسطح قند خون درهر دو حالت ناشتا و بعد از غذا كنترل مي گردد. براي آزمايش تحمل گلوكز، نمونه اول به صورت ناشتا و نمونه دوم پس از نوشيدن مقدار مشخصي محلول گلوكز، در زمان معين گرفته مي شود. نتايج آزمايش چه چيزي را مشخص مي كند؟ سطح بالاي قند خون بر بيماري ديابت دلالت دارد اما ساير بيماريها و شرايط خاص مي توانند سبب بالا رفتن سطح قند خون شوند. اطلاعات زير خلاصه اي از مفهوم نتيجه آزمايش مي باشد. اين نتايج براساس توصيه هاي عملي و باليني انجمن ديابت آمريكا مي باشد. قند خون ناشتا: از 70تا 99 mg/dl : سطح قند خون نرمال از 100 تا 125 mg/dl : سطح قند خون پيش ديابتي 126 mg/dl و بالاتر ، در بيش از يك نوبت آزمايش ، دلالت بر ديابت دارد. تست تحمل خوراكي گلوكز OGTT: مقادير ارائه شده در مورد افراد غير حامله مي باشد. نمونه خون 2 ساعت پس از خوردن gr75 گلوكز خوراكي مورد آزمايش قرار مي گيرد. قندخون كمتر از mg/dl140 نشان دهنده تست نرمال است. قندخون به ميزان mg/dl 200-140 نشان دهنده تست تحمل گلوكز مختل (وضعيت پيش ديابت) مي باشد. قندخون بيش از mg/dl 200 در بيش از يك بار آزمايش نشان دهنده ديابت است. بررسي ديابت حاملگي (GCT) يك ساعت پس از مصرف 50 گرم گلوكز خوراكي نمونه خون از رگ گرفته مي شود. سطح قند خون كمتر از mg/dl 140 نشان دهنده سطح نرمال قند خون است. *)بعضي منابع مقدار mg/dl 130 را در اين حالت نرمال مي دانند.( سطح قند خون mg/dl 140 و بالاتراز آن ، احتياج به تست تحمل گلوكز (OGTT) دارد. (تشخيص ديابت حاملگي (OGTT)(تست تحمل گلوكز در حاملگي: نمونه خون بعد از نوشيدن gr100 گلوكز خوراكي گرفته مي شود. مقدار قندخون درحالت ناشتا (قبل از خوردن گلوكز) كمتر از95 ميلي گرم در دسي ليتر مي باشد. مقدار قندخون يك ساعت پس ازخوردن گلوكز،كمتر از 180 ميلي گرم در دسي ليتر مي باشد. مقدار قندخون دو ساعت بعد ازخوردن گلوكز،كمتر از 155 ميلي گرم در دسي ليتر مي باشد. مقدار قندخون سه ساعت بعد از خوردن گلوكز، 140 ميلي گرم در دسي ليتر مي باشد. تشخيص: چنانچه دو مورد يا بيشتر از موارد بالا غير طبيعي باشند نشان دهنده ديابت حاملگي است. قندها و رژيم غذايي: به خوبي مي دانيم قندها يا كربوهيدراتها ، كه در بيشتر غذاها يافت مي شوند،نه كاملاً خوبند و نه كاملاً بد. برخي از آنها براي سلامتي مفيدند.اما بعضي ديگر در مقادير زياد منجر به افزايش خطر بيماري ديابت و عارضه گرفتگي رگهاي اصلي قلب مي شوند. در واقع كربوهيدراتهاي جذب شده از نان سفيد،برنج سفيد،شيريني و ساير غذاهاي فراوري شده ، نقش مهمي در افزايش وزن ايفا مي كنند.غلات سبوس دار،ميوه ها،سبزيجات و ديگر منابع سالم كربوهيدراتها،در صورت مصرف مناسب،تاثيرات مفيدي بر بدن انسان دارند. كربوهيدراتها در طيف گسترده اي از مواد غذايي مانند: نان ، بنشن ، شير، ذرت ، سيب زميني ، كلوچه ها ، اسپاگتي ، نوشابه هاي غير الكلي و ذرت يافت مي شوند. همچنين آنها را در اشكال متفاوتي نيز مي توان ديد.متداولترين و فراوانترين آنها قندها،فيبرهاو نشاسته ها هستند. در گذشته كربوهيدراتها در دو گروه اصلي طبقه بندي مي شدند: -1كربوهيدراتهاي ساده مثل قند ميوه(فروكتوز) ،قند حاصل از ذرت يا انگور(دكستروز يا گلوكز) و قند معمولي (ساكارز( -2كربوهيدراتهاي مركب كه از تركيب 2 يا 3 قند ساده بدست مي آيند.كربوهيدراتهاي تركيبي به عنوان سالم ترين مواد غذايي تصور مي شدند.در حاليكه سابقاً كربوهيدراتهاي ساده ، چندان مطلوب تلقي نمي شدند. اما امروزه مي دانيم كه داستان به اين سادگي ها نيست.عملكرد دستگاه گوارش بر روي تمام كربوهيدراتها كم و بيش مشابه است.يعني در ابتدا آنها را به مولكولهاي قند ساده تبديل مي كند.اين ذرات به آساني در جريان خون جابجا مي شوند.علاوه بر اين سيستم مذكور قادر به تبديل اكثر كر بوهيدراتهاي قابل جذب به گلوكز (معروف به قند خون) مي باشد، زيرا سلولها براي بقا از اين ماده به عنوان منبع انرژي استفاده مي كنند. كربوهيدراتها و شاخص گليسميك: طبقه بندي كربوهيدراتها به صورت ساده و مركب،در واقع يك طبقه بندي شيميايي است.اما در باب اتفاقهايي كه براي كربوهيدراتها در داخل بدن مي افتد،اين تقسيم بندي مفيد نيست.مثلاً نشاسته موجود در نان سفيد و يا سيب زميني سرخ كرده به عنوان يك كربوهيدرات مركب به شمار مي آيد.با اين همه بدن به سرعت اين نشاسته را به گلوكز خالص تبديل مي كند. فروكتوز(قند ميوه) يك كربوهيدرات ساده است اما تأثير بسيار كمي بر قند خون دارد.يك شاخص جديد با نام شاخص گليسميك ،ابداع شده كه براين اساس است كه قندها با چه سرعت و شدتي گلوكز خون را افزايش مي باشد.غذاهاي با شاخص گليسميك بالا مانند نان سفيد،منجر به افزايش سريع قند خون مي شوند و غذاهاي با شاخص گليسميك پايين مانند جوي دو سر كه به تدريج جذب مي شوند، باعث تغييرات جزئي در قند خون مي شوند. فاكتورهايي كه برروي شاخص گليسميك تاثير مي گذارند عبارتند از: -1 فراوري(نحوه آماده سازي): غلات خرد و تصفيه شده در مقايسه با غلات دست نخورده ، از شاخص گليسميك بالاتري برخوردارند. -2نوع نشاسته:نشاسته به اشكال مختلف ديده مي شود.برخي از آنها در مقايسه با سايرين ، به راحتي به مولكولهاي قند تبديل مي شوند.به عنوان مثال نشاسته موجود در سيب زميني به راحتي جذب و وارد جريان خون مي شود. -3محتواي فيبري:قند موجود در فيبرها به خوبي در بدن شكسته نمي شود.هر چه محتواي فيبري غذا بيشتر باشد،قند آن ، غير قابل هضم تر است ، در نتيجه سطح گلوكز خون را كمتر بالا مي برد. -4رسيده بودن : سبزيجات و ميوه هاي رسيده در مقايسه با ميوه هاي كال قند خون را بالاتر مي برند،لذا شاخص گليسميك بالاتري دارند. 5-محتواي اسيدي و چربي: هرچه محتواي چربي يا اسيدي غذا بيشتر باشد،جذب گلوكز آن در خون كمتر صورت مي گيرد. -6شكل فيزيكي:هرچه غلات ريزترو خرد شده تر باشند،سريعتر جذب مي شوند و شاخص گليسميك بالاتري دارند. غذاهاي داراي شاخص گليسميك بالا كه سبب افزايش سريع قند خون مي شوند،احتمال بروز ديابت ،بيماريهاي قلبي و اضافه وزن رابيشتر مي كنند.غذاهاي داراي شاخص گلسميك پايين،امكان كنترل ديابت نوع دوم و كاهش وزن را بهتر فراهم مي كنند.البته در برخي از محققين با اين تأثيرات اندكس گليسميك بر وزن يا سلامتي چندان موافق نيستند.ولي به هر حال همگي در اين مطلب كه غذاهاي با شاخص گليسميك پايين مثل ميوه ها و سبزيجات و غلات سبوس نگرفته براي سلامتي بدن مفيدند،توافق نظر دارند. يكي از مهمترين فاكتورهاي تعيين كننده شاخص گليسميك مواد غذايي،نحوه فرآوري غذاهاست.آسياب و خرد كردن،پوسته خارجي سرشار از فيبرو همين طور بخشهايي از مواد ويتاميني و معدني را از بين مي برد و بيشتر نشاسته بر جاي مي گذارد. نكته اي را كه ازروي شاخص گليسميك نمي توان تفسير كرد اين است كه هر غذا چقدر كربوهيدرات قابل هضم به بدن مي دهد.به عنوان مثال هندوانه نمونه اي از مواد غذايي با شاخص گليسميك بالامي باشد.ولي يك قاچ از هندوانه به اندازه اي كه معمولاً خورده مي شود كربوهيدرات زيادي ندارد. به همين دليل محققان علاوه بر شاخص گليسميك ،فاكتور ميزان قند هر ماده را هم محاسبه مي كنند و از اين دو ، شاخص جديدي به نام بار گليسميك بدست مي آورند. بار گليسميك يك ماده غذايي با ضرب كردن شاخص گليسميك در ميزان محتواي كربوهيدراتهاي موجود در آن بدست مي آيد. نمي توان تنها با استفاده از شاخص گليسميك به انتخاب نوع غذا پرداخت ، اما مي توان از آن به عنوان يك راهنماي كلي استفاده كرد.بهتر است جاي غلات فرآوري شده، قند و شكر و امثال آن ها را با غلات سبوس دار عوض كرده و از سيب زميني تنها گاهي اوقات استفاده نمود، چون شاخص گليسميك بالائي دارد. استفاده از كر بوهيدراتهاي مطلوب: براي سلامتي بهتر است ، نان و برنج فرآوري نشده ، سبوس دار و دانه هايي مثل جوي دو سر سبوس دار و بلغور استفاده كرد. قندهاي افزودني چيست؟ قندهاي افزودني قندها و شربت هايي هستندكه به غذاها و يا نوشيدني ها درحين تهيه ، اضافه مي شود. قندهاي طبيعي مثل قند شير(لاكتوز) يا قند ميوه (فروكتوز) جزء گروه قندهاي افزودني محسوب نمي شوند. قندهاي افزودني (شيرين كننده هاي افزودني) مي توانند قندهاي معمولي (مثل قند-شكر-عسل) يا شيرين كننده هاي صناعي باشند. معمولاً روزانه، غير از كالري هاي لازم براي تامين نيازهاي تغذيه اي،مقداري كالري اضافه دريافت مي كنيم كه اين كالري ها وقتي در حد مناسب باشند سبب افزايش وزن نمي شوند. توصيه انجمن قلب آمريكا اين است كه حداكثر نيمي از اين كالري هاي اضافه مي تواند از اين قندهاي افزودني تامين شود. براي اكثر زنان اين ميزان بيشتر از 100 كالري و براي مردان بيشتر از 150 كالري در روز نمي باشد.(يا روزانه حدود 6 قاشق چايخوري براي زنان و 9 قاشق چايخوري براي مردان) نقش اصلي قندها در بدن تامين كالري است. براي دريافت مواد مغذي مورد نياز از رژيمي استفاده كنيد كه سرشار از ميوه ،سبزيجات،غلات سبوس دار،گوشت بدون چربي،ماهي،گوشت طيور و محصولات لبني كم چرب يا بدون چربي باشد. به طور معمول غذاهايي كه قند افزودني زيادي دارند مواد مغذي مورد نياز بدن را تامين نمي كنند و فقط كالري اضافه مي كنند.
چگالي انرژي چيست؟چگونه قندهاي افزودني آن را تحت تأثير قرار مي دهد؟ چگالي انرژي به ميزان كالري (مقدار انرژي) در هر وعده غذايي اشاره دارد ، چون قندها كالري دارند(يك قاشق چايخوري شكر سفيد حدوداً 16 كالري) هرچه قند غذا بيشتر باشد كالري يا انرژي آن بيشتر خواهد شد. چگالي مواد مغذي به مقدار ماده مغذي در هر وعده غذايي اشاره دارد. (بدن براي فعاليت سالم به مواد مغذي احتياج دارد براي مثال كربوهيدراتها،پروتيئن ها،چربي ها،مواد معدني و ويتامين ها) غذاهايي كه داراي مواد مغذي متنوع مي باشند براي بدن شما مفيد هستند. غذاي ايده آل غذايي است كه چگالي انرژي(كالري)آن كم و چگالي مواد مغذي آن زياد باشد. غذاهايي كه فاقد مواد مغذي هستند اغلب به عنوان كالري محض خوانده مي شود. چون قندهاي افزودني داراي كالري بوده و مواد مغذي ندارند ، به عنوان مواد پر انرژي ولي ناچيز از نظر مواد مغذي محسوب مي شوند. به منظور بهبود كلي كيفيت رژيم غذايي انجمن قلب آمريكا(AHA) به مردم پيشنهاد مي كند كه مواد مغذي و كم كالري مصرف كنند. چرا قندها به غذاها اضافه مي شوند؟ غالباً قندها درطي فرايند توليد به غذاها اضافه مي شوند تا سبب بهبود مزه بعضي غذاها شوند. چه غذاها و چه نوشيدني هايي به عنوان منابع اصلي قندهاي افزودني در رژيم غذايي محسوب مي شوند؟ نوشيدني هاي معمولي بدون الكل ،قند، آبنبات،كيك،كلوچه،چاي،آبميوه،دسرهاي لبني و محصولات شير(بستني،ماست شيرين،شير شيرين) و ساير غلات. آيا همه قندها مضر هستند؟ نه،اما قندها به غذا كالري اضافه مي كنند و خالي از مواد مغذي هستند. اضافه كردن مقدار كمي قند به پاره اي از مواد مغذي جهت بهبود مزه آنها بخصوص براي كودكان استفاده مطلوبي دارد. اختلاف بين قندهاي افزودني و قند هاي طبيعي چيست؟ قندهاي افزودني شامل هر قند يا شيرين كننده پر انرژي است كه در فرايند توليد به غذا اضافه مي شود. قندهاي طبيعي قندهايي هستند كه به طور طبيعي در غذاها وجود دارند مانند ميوه ها (فروكتوز) شير(لاكتوز). چرا كالري مايع و كالري جامد با هم متفاوت هستند؟ دربعضي مطالعات اشاره مي شودكه نوشيدن زياد كالري مايع بيشتر از خوردن كالري جامد سبب اضافه وزن مي شود. اين نشان مي دهد كه خوردن كالري مايع به اندازه مصرف كالري جامد دلپذير نيست.لذا افراد براي جبران مقدار بيشتري كالري مايع مي نوشند. در نتيجه، كاهش مصرف كالري مايع نسبت به كم كردن كالري جامد نقش موثرتري در پايين آوردن وزن دارد. افراد بايد كالري دريافتي روزانه خود را به دقت تحت كنترل داشته باشند و در عين حال با مصرف آب به جاي كالري هاي مايع از كم آبي بدن جلوگيري كنند








نظرات :
نام کاربری :
نام رمز :
 

آدرس این وب لاگ
 
parvin heidari
persian golf
آرشيو نوشته ها
1392/2   1391/7   1391/2  
1391/9   1391/4   1391/10  
1391/8   1391/3  
پیوندها
کلیه حقوق معنوی و مادی این سایت برای شرکت تحقیقاتی تولیدی فارمد آوران سبز محفوظ است 2017®

ويتامين, تقویت, DHEA, هموگلوبین, آماستيگوت‌هاي, گزارش مرفولوژی RBC, signaling, غذاهای سرخ شده, ویتامین, پولیوویروس, دكتر باقر لاريجاني, ویتامین د, تومورهای, واریسلا-زوستر, هاروارد, رنگ آمیزی مایکوباکتریاها, نکروز, استرس اکسیداتیو, گلومرونفریت, تصویربرداری, تست, هليكوباكتر, باکتری‌هایی, دکتری حرفه ای علوم آزمایشگاهی, AMF-26, سرطان معده, ایمنوکومپلکسها, گويچه, پیگمان, ترومبوسیت, گریفیث, آندوکرین, لاتکس, ويتامين, سرطان, حالت تهوع , جونز, Hemoglobin, سیفلیس, علائم بیماری MS, گوگل درایو, میکروسکوپ, پروستاتيت, گلومرولو, نمونه‌های, آبلیمو, سرطان‌زا , هيدروژني, دترجنت‌ها, یبوست و اسهال, سوسپانسیون, SnO2, ترمیم, رسپتورهای, سانتریولها, تیروئیدیت, كمپلمان, کواشیورکور, فوق‌کليوى, لوسین, میوز, ویتامین, نبيل, پروستات, همولیتیک, کاریوزوم, کمبود ویتامین K, هیبریداسیون, ویسکوزیته, رئیس دانشگاه علوم پزشکی,